Omdat over 2 weken het NK 10 km voor de deur staat, werd het hoog tijd voor een test op deze afstand. De Ronde van Naestenbest zou hiervoor geschikt moeten zijn omdat er meestal ook een behoorlijk goed deelnemersveld opaf komt. De laatste trimlopen gaven aan dat ik nog ver van mijn 'topvorm' af zit, terwijl ik de laatste week wel weer eens een goede trainingsweek kon draaien. De 3 weken ervoor was dit praktisch onmogelijk, omdat we met de 3 kids op de camping zaten en dit natuurlijk niet bepaald een trainingskamp is. De afgelopen week kon ik de trainingsfrequentie weer opvoeren, vraag alleen was of het effect al merkbaar zou zijn.

Aangekomen bij de atletiekbaan scheen de zon nog vrij fel, terwijl het nog 25 graden was. Na een tijd uit het wedstrijdcircuit te zijn geweest kon ik voor de start nog even bijpraten met o.a. Arie van Houwelingen, Harm Sengers, Walter v/d Pol en Tim Tinus. Verder zag ik nog genoeg sterke lopers zoals Ad Peeters, Jos Elfring en Jack van Avendonk.

Na de start nam Harm meteen de kop en daarachter ontstond een groep met Tim, Jos en 2 voor mij onbekende lopers. Ik liep daarachte in een groepje met Ad, Peter Mijsberg en Ton Verbaandert. Ad deed het meeste kopwerk in de eerste ronde en ik voelde toen ik overnam dat er niet veel achter zat. Zodoende liet ik me weer passeren en bij het ingaan van de 2e ronde (3,5 km) was de groep nog compleet. Even daarna versnelde Peter en we moesten hem laten lopen. Ik probeerde even later toch het gat dicht te lopen en merkte dat niemand volgde. De bochten strak aansnijdend liep ik stilaan in maar de doorkomst na 5 km (17:22) viel me toch wat tegen, vooral omdat ik al veel gegeven had. Even later sloot ik aan, maar ik merkte dat ik niet kon overnemen. Even later kwamen Jack en Ton Verbaandert aansluiten, terwijl ook Ad Peeters terugkwam. Bij het ingaan van de laatste ronde (6,75 km) moest ik ze een voor een laten gaan en ik probeerde het gat zo klein mogelijk te houden. Omdat ik het benauwd kreeg, viel dit niet mee. Wat restte was een 10e plaats overall en een 5e plaats bij de mannen senioeren en een gevoel van onzekerheid richting het NK. Om hier waardig aan mee te kunnen doen, moet ik toch een 33er kunnen lopen.

Volgende week volgt een laatste test bij de 10 km in Mol. Dan zullen we zien of de betere trainingsweken en de rust na de vakantieperiode zijn effect hebben.

Met de vakantie in de benen (lees: de hele dag in de weer met de kinderen op de camping), was het weer eens tijd voor een wedstrijdprikkel. Bij de Kattenbosjogging in Lommel zou er keus zijn tussen 3, 6, 9 en 12 km. Ik koos voor de 12 met de hoop op veel tegenstanders die eventueel een kortere afstand zouden lopen. Ook Bart was weer van de partij, hij koos voor de 9 km.

Voor de start zag ik 2 bekenden: Geert Maes, een sterke loper die mij eigenlijk altijd voorlblijft, en karel Teunkens die aangaf kort geleden een uurloop te hebben gelopen en dus niet voluit zou gaan. Bij het inlopen merkten we dat er een stevige wind stond en het parcours soms licht glooiend was (niks gewend als Nederlanders!).

Er werd vrij stevig gestart (zoals zo vaak in Belgie) en toen de te snel gestarten terugvielen, liepen Geert Maes en een jonge loper van Dalo voorop. Ik liep hierachter in een groepje van 4 lopers, waarin ik redelijk meekon en overnam toen de wind in de rug kwam. Bij wind tegen werd er niet zo snel overgenomen en ik forceerde me een beetje (ook wel gebrek aan wedstrijdritme). Tegen het eind van de eerste ronde werd er wer overgenomen en ik de benen voelden al zwaar aan, net als de laatste dagen tijdens trainingen. Inmiddels was ons groepje teruggebracht naar 3 lopers en tegen het eind van de 2e ronde versnelden mijn metgezellen om te finishen na 6,2 km en bleef ik alleen achter. Ik had wat moeite mijn tempo te handhaven, vooral op de stukken wind tegen en zag door de achterblijvers de 2 koplopers niet meer lopen. Zonder richtpunt werd ik aan het eind van de 3e ronde nog gepasseerd door een loper die finshte op de 9,3 km. In de laatste ronde kon ik me nog een beetje herpakken, al zat een eindsprint er niet echt meer in. Ik finishte vermoedelijk als derde in een tijd van 44:04 over 12,4 km, met een gemiddelde van 16,9.

Nog niet echt denderend dus, vooral omdat het de bedoeling is bij het NK 10 km rind de 33:00 te gaan lopen (18,2 gemiddeld). Er is dus nog wat werk aan de winkel. De volgende test zal waarschijnlijk op 20/8 in Best zijn.

Met alleen maar trainingen in de benen was ik benieuwd hoe mijn vormpeil zou zijn in 'wedstrijdvorm'. Een mooie test zou dus de trimloop in Eersel zijn, omdat ik hier de vorige jaren liep en ik daarom vergelijkingsmateriaal heb.

Bij het warmlopen sprak ik wat inmiddels vaste deelnemers, onder wie Bart, Wil Boudewijns, Mike Willems en Kees vd Huijgevoort. Na een flinke bui was de 'warmte' wel zo'n beetje uit de lucht en leken de omstandigheden ideaal, al stonden er wel wat plassen op het parcours. Ik besloot vooraf voluit te starten en wel te zien hoeveel rondjes ik het vol zou houden.

na de start lag ik meteen op kop en voelde het krachtig aan. Wel merkte ik aan mijn ademhaling na ong. 1 km dat het toch wel wat benauwd was. Daarna begon het moeizamer te gaan en werd mijn mindere gevoel bij de langere intervallen op de training afgelopen week bevestigd. De doorkomst na 1,45 km (4:30) was nog redelijk te noemen, maar hierna werd het echt 'harken'. De tweede ronde besloot ik dus al dat dit de laatste zou zijn en met een veel te flink verval kwam ik uit op 9:28 na 2,9 km.

Het is me dus wel duidelijk geworden dat mijn snelheid al redelijk op peil is, maar mijn tempo-uithouding (normaal een sterk punt) nog ver beneden peil is. het is dus zaak om hier de komende weken aan te gaan werken. Bart liep erg goed (5,7 km in 24:30, terwijl hij vorig jaar nog rond de 30 min. uitkwam) en was dus zeer tevreden.

Net op het moment dat ik weer wedstrijdklaar ben, zijn er geen wedsrijden meer. Ik ben nu alweer 3 weken onafgebroken iedere dag aan het trainen en aangezien ik mijn intervaltrainingen niet klok, ben ik benieuwd naar mijn wedstrijdnivo. Vooral omdat ik nu iets anders train, ben ik benieuwd wat me dit qua tijden oplevert.

De intervaltrainingen worden steeds zwaarder met steeds meer herhalingen en minder 'jogpauzes' en ik merk dat ik ze goed kan verteren. Ook de wat lagere temperaturen de laatste week zorgen ervoor dat ze wat makkelijker gaan. Deze week kon ik alweer een 4×1000 p. 400, 6×500 p. 300 en 11×200 p. 200m doen. Het wordt nu stilaan tijd om ook wat meer inhoud te krijgen om een goede 10 km te kunnen lopen.

Volgende week woensdag beginnen gelukkig de trimlopen in Eersel weer, waardoor ik, mijn tijden vergelijkend met vorig jaar, een indruk kan krijgen waar ik sta en eventueel mijn trainingen aan moet passen om goed te presteren op het NK 10 km begin september.

Als je na een blessure weer de draad op mag pakken besef je steeds maar weer hoe fijn het is om 'vrij' te kunnen trainen. Waar je eerst misschien baalde van het trainen bij 35 graden of in de regen (tja, ik heb per dag ong. 35 a 40 min om te trainen op een vaste tijd, slecht weer is dan 'pech hebben'), werk ik zo'n training nu lachend af.

Ik baal wel van het tijdstip van mijn blessure: net nu de wedstrijden eraan kwamen om te 'oogsten' na de baanwedstrijden, raakte ik geblesseerd. Vooral als ik zag met welke tijden er wedstrijden gewonnen werden, drong het tot me door dat ik had kunnen winnen met bijv. een 33er op de 10 km. Maar 'als' telt natuurlijk niet in de sport….

Aangezien ik graag snel weer de competitie opzoek, kijk ik alweer uit naar de trimlopen bij het Laarven in Eersel, om weer wat wedstrijdritme op de doen. Ik probeer nu ook iets slimmer te trainen, meer met een rustperiode na een zware training rekening te houden, eens zijn wat dit experiment oplevert….

Na een blessure die altijd te lang duurt is er altijd de opluchting van het niet meer aanwezig zijn van het pijntje als je begint te lopen. Ik was deze week vaak verwonderd door het uitblijven van de pijnsteken in mijn rug/heup, al zeurt het nog een klein beetje aan de zijkant van mijn heup, maar echt pijn is het niet te noemen.

Deze week kon ik alweer dagelijks trainen, weliswaar hooguit 35 min., maar ik probeer zo snel mogelijk weer in dit ritme te komen. Dan maar een iets lichtere training. Donderdag had ik voor het eerst weer het gevoel dat het vanzelf ging, meteen laste ik wat versnellingen in. Mijn 'corpulentie' is alweer teruggebracht met 2 kilo, zodat het ook logisch is dat het iets makkelijker gaat, al ben ik nog niet op mijn 'topvorm-gewicht' (hiervoor hoef ik niet op de weegschaal te staan om het te wten: mijn moeder begint me 'vet te mesten' als ik rond dit gewicht uitkom);-).

Zoals al eerder geschreven worden het NK 10 km (doel: <33:00) en de Halve van Eindhoven (doel: <1:13:00) grote doelen, maar ik ben ook al verder aan het kijken. Ik ga dit jaar waarschijnlijk niet alle crosscompetitie-wedstrijden lopen, maar zoek wat meer grotere evenementen op die ik nooit liep omdat ik me altijd richtte op de crosscompetitie. Zo wil ik aan het begin van de winter presteren bij de Zevenheuvelenloop en het NK Cross, en staat ook de Mescherbergloop op mijn verlanglijstje. Verder als ik voldoende nivo heb, lijken me de crossen van het dit jaar nieuwe nationale crosscircuit wel interessant.

Maar eerst maar eens een beetje opbouwen…..

Hxe8hxe8, sinds vorige week donderdag heb ik voorzichtig aan weer de looptraing kunnen hervatten. Inmiddels 4 kilo zwaarder (of minder licht volgens velen), bijna zonder conditie, beperk ik me nu tot rustige duurloopjes van 15 tot 35 min. Als ik sneller of langer loop, neemt de pijn weer toe en dat wil ik natuurlijk vermijden. Het leuke is wel dat ik alweer volop plannen aan het maken ben en ik kijk er erg naar uit om een goed najaar te draaien met het NK 10 km en de Halve van Eindhoven als hoofddoelen.

De laatste weken heb ik mijn conditie een beetje kunnen onderhouden met spinnen (op een licht verzet). Daarnaast kon ik teoschouwer zijn (met mijn 3 zoons) van Bart's 1e halve marathon, die hij toch goed volbracht heeft. Bij dezelfde wedstrijd deed Stijn mee met de kidsrun, waar hij enthousiast over was en klaarblijkelijk aanleg heeft voor de duursport omdat hij naar eigen zeggen na de finish na 400 meter nog wel door kon gaan .

Nadat ik jarenlang blessurevrij ben gebleven (buiten belssuretjes van een paar dagen) lijkt het of ik nu echt in de lappenmand zit. Ik liep er al een week of 2 mee rond. Het begon met hele lage rugpijn, daarna trok het meer naar mijn heup / bil. Ik kon er nog wel mee lopen, maar de laatste dagen werd het steeds pijnlijker. Vorige week vrijdag liep ik na mijn intervallen echt mank en werd het me duidelijk dat het echt serieus was. Daarna heb ik het nog 2x geprobeerd, maar telkens als ik begin te rennen, ga ik door de grond van de pijn. Elke landing doet de bil / heup meer pijn en ik kan er geen vinger op leggen waar deze blessure vandaan komt.

Daarnaast ligt nu Giel in het ziekenhuis door zijn aanhoudende benauwdheid waar ze nu een eind aan willen maken. Zodoende ben ik met mijn hoofd momenteel niet echt met het lopen bezig, maar met Giel natuurlijk. 

Zodoende zal ik waarschijnlijk dit baaanseizoen niet afmaken en de mooie stratenlopen die gaan komen aan me voorbij laten gaan. Misschien dat ik mijn kameraad nog ergens kan hazen bij een wedstrijd, maar veel meer zal het niet worden. Ik weet uit ervaring dat ik weer even moet bouwen om weer op mijn nivo te komen.

Waarschijnlijk zal ik na de zomervakantie weer gaan bouwen, met als doelen in het najaar het NK 10 km, de halve van Einghoven en het NK cross. Maar eerst die verrekte blessure maar eens over laten gaan!!!

Met de Lenteloop stond de derde wedstrijd in Lommel in drie weken tijd voor de deur. Hierbij zou de keuze bestaan tussen 5 en 10 km en aangezien ik momenteel niet getraind ben voor een goede 10 km, werd het uiteraard de 5. Naast Bart v W die de 10 km zou gaan lopen, is een andere kameraad ook aan het lopen gegaan (ook een Bart, maar Bart G, om het makkelijk te maken) en hij zou, met 2 trainingkjes in de benen, ook de 5 km gaan lopen.

Bij de 1500m vorige week had ik al van Glenn de Cremer bergrepen dat hij ook de 5 km zou gaan lopen en ik was benieuwd of ik hem, na zijn snelle 1500m van vorige week (9 sec. sneller als ik), voor zou kunnen blijven. Verder zag ik ook weer Geert Maes aan de start, die normaal gesproken veel sneller is, maar gelukkig voor mij de 10 km zou gaan lopen.

Ik was goed weg tussen de enthousiaste scholieren die altijd 'als een dolle' starten en na 300 meter liep ik als 2e in het spoor van Maes. Ik hoorde dat het achter ons al snel uitdunde, maar merkte ook dat ik snel een droge keel kreeg door het benauwde weer. Na ong. 1 km moest ik dan ook Maes laten gaan en mijn eigen tempo proberen te lopen. Dit ging vrij aardig en bij de doorkomst na 1 ronde was mijn achterstand nog redelijk beperkt. Glenn was inmiddels weer aangesloten (hoorde ik aan de aanmoedigingen), maar even later moest hij weer lossen. Na ong. 3 km begon het bij het stuk wind tegen wat moeilijker te gaan en vanaf 3,5 km was het echt 'harken' geblazen. Niet de ademhaling maar de benen waren de beperkende factor (meestal is het andersom). Ik denk achteraf dat het loslopen van deze ochtend daar iets mee te maken heeft, of misschien is een afstand van boven de 3 km voor mij momenteel al lang?? Zodoende wist ik de finish te halen als 1e in een tijd van rond de 16:10 (nagemeten afstand 4,95 km), wat me niet tegenviel aangzien ik serieus stilviel in de 2e ronde.

Daarna nog samen met Bart v W de 10 km volgemaakt in iets meer dan 44 min voor ong. 9,7 km, terwijl Bart G een behoorlijk goede tijd liep van ong. 23:30.

Met de eerste 1500m in wedstrijdverband zou dit alvast een zeker nieuw PR gaan worden. Vooraf nam ik me voor om te proberen onder de 4:30 te lopen, met een beginronde van 52 sec. en daarna rondjes van 71 a 72 sec. In Lommel aangekomen viel het me op dat er behoorlijk wat wind stond op de beschut gelegen baan. Na het inschrijven zag ik wat bekende gezichten die ook deze afstand zouden gaan doen: Glenn de Cremer (zie Grensloop), Kees en Mike Willems en ook Toon Wouters was van de partij. Jammer genoeg starten in Belgie de B-junioren in een aparte serie, zodat er 2 sterke lopers (waaronder Glenn) een serie eerder startten. Glenn liep een erg sterke 4:19.

Na de start nam Wouter Ruymen de kop, gevolgd door Tuur van der Have en mijzelf. Ik moest even slikken met het hoge begintempo, maar kwam toch in mijn ritme. Schuilend in het groepje kwamen we na 300m door in 52 sec., precies op schema dus. De ronde die hierop volgde merkte ik dat het tempo iets inzakte, vooral op het stuk richting de finish met wind tegen moest ik me inhouden. Ik zag de klok naar 2:05 (rondje 73) gaan, en besloot de kop te pakken om het tempo op te voeren. Dit lukte vrij aardig, maar bij het stuk richting finish merkte ik dat de wind een behoorlijke kracht had, waardoor ik ook wat stilviel. De doorkomst was 3:19 (rondje 74 dus) en een tijd van 4:30 zou dus moeilijk gaan worden. Wouter nam nu vol over en ik kon niet aanpikken bij zijn hoge tempo. Hij pakte 10 meter en ik liep voor wat ik waard was. In de laatste bocht liep hij niet meer uit en bij het opkomen van het rechte stuk leek hij stil te vallen. Ik perste er alles uit om hem nog in te halen en na een close finish (4:28:13 om 4:28:21) bleek dat ik met 8 honderdsten verschil tweede werd in wel een mooie tijd dus.

Tevreden terug naar huis dus en terwijl ik nu weet wat een 1500m-kuchje inhoudt, ben ik ervan overtuigd dat ik dit seizoen nog sneller kan.